Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

The Wizarding World of Harry Potter-Gilderoy Lockhart


Σαν σήμερα λοιπόν, την Κυριακή 26 Ιανουαρίου 1964 ήρθε στο κόσμο ο πασίγνωστος σε όλους Gilderoy Lockhart. Η αλήθεια είναι πως το μόνο που ξέρω για αυτόν τον τύπο, είναι πως είναι ένας
''τσαρλατάνος'' που εκμεταλλευτε τους ανθρώπους.. Για αυτό σας αφήνω.




   Γεννημένος από μητέρα μάγισσα και πατέρας Μαγκλ, με δύο μεγαλύτερες αδελφές, ο Gilderoy Lockhart ήταν ο μόνος που έδειξε να έχει μαγικές ικανότητες. Ένα έξυπνο, όμορφο αγόρι,  χωρίς ντροπή, ο αγαπημένο της μητέρας του, μα πολύ ματαιόδοξος.
   Η άφιξη του νεαρού Lockhart στη Σχολή Χόγκουαρτς για Μαγεία και Ξόρκια δεν ήταν ο θρίαμβος που περίμεναν αυτός και η μητέρα του. Ο Lockhart δεν είχε σκεφτεί ότι θα είναι σε ένα ολόκληρο σχολείο γεμάτο μάγισσες και μάγους, πολλούς από του οποίου ήταν πιο ολοκληρωμένοι από τον ίδιο. Στη δικό του μυαλό,ο Lockhart ήταν ήδη ένας πλήρης ήρωας και διάνοια. Ήταν ένα ανεπιθύμητο σοκ όταν ανακαλύπτει ότι το όνομά του ήταν άγνωστο, το ταλέντο του,ο χαρακτήρας.. Κανείς δεν ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιασμένος από τα  φυσικά κυματιστά μαλλιά του.
   Αυτό δεν πρόκειται να πει ότι Lockhart δεν είχε ταλέντο. Πράγματι, οι καθηγητές του αισθάνθηκαν ότι ήταν πάνω από το μέσο όρο νοημοσύνης, και ότι, με σκληρή δουλειά, θα μπορούσε να κάνει κάτι για τον εαυτό του, ακόμα και αν αυτός δεν ανταποκρινόταν  στις φιλοδοξίες που μοιράζονταν ελεύθερα με τους συμμαθητές.
    Ταξινομείται στο Ravenclaw, και ο  Lockhart σύντομα πετυχαίνει μια πάρα πολύ καλή βαθμολογία στα μαθήματα του, ανικανοποίητος όμως, όπως πάντα. Αν δεν ήταν ο πρώτος και καλύτερος, θα προτιμούσα να μην συμμετάσχει καθόλου. Ολοένα και περισσότερο, σκηνοθετεί το ταλέντο του προς σύντομες περικοπές και υπεκφυγές. Λαχταρούσε βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Ο ίδιος πίεσε τον διευθυντή να ξεκινήσει μια σχολική ενημερωτική εφημερίδα, επειδή του άρεσε να βλέπει το όνομα και τη φωτογραφία του σε έντυπη μορφή.
   Ποτέ πολύ δημοφιλής. Κατάφερε να δημιουργήσει μια εικόνα του, και να την ''χαράξει''πάνω στο ουρανό,όμοια με το Σκοτεινό Σήμα. Έστειλε στον εαυτό 800 κάρτες του Αγίου Βαλεντίνου στο πρώτο έτος, οι οποίες προκάλεσαν μια τέτοια συσσώρευση από κουκουβάγιες στο Great Hall, που το πρωινό θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί (πάρα πολλά τα φτερά και τα περιττώματα στο χυλό).
   Όταν Lockhart άφησε τελικά το  Χόγκουαρτς, ήταν ένας στεναγμό ανακούφισης από το προσωπικό. Όταν σύντομα άκουσαν άρχισαν για τα κατορθώματά του, πολλοί από τους πρώην καθηγητές του άρχισαν να αισθάνονται ότι πιθανότατα τον είχαν παρεξηγήσει, γιατί ήταν τόσο γενναίος ώστε να πάει σε  διάφορες απομακρυσμένες περιοχές όπου ζούσαν επικίνδυνα, σκοτεινά πλάσματα.
   Η αλήθεια ήταν ότι ο Lockhart είχε βρει την αληθινή του κλήση. Ποτέ δεν ήταν κακός μάγος, μόνο τεμπέλης, έτσι αποφασίζει να εξασκήσει το ταλέντο του σε μία κατεύθυνση: Ξόρκια Μνήμης. Με την τελειοποίηση αυτό το δύσκολου ξoρκιού, καταφέρνει να τροποποιεί τις αναμνήσεις πολλών επιτυχημένων και θαρραλέων μαγισσών και μάγων, επιτρέποντάς του να λάβει τα εύσημα  για τα τολμηρά κατορθώματα τους. Στο τέλος κάθε ''περιπέτειας'' επέστρεφε στη Βρετανία με ένα νέο βιβλίο έτοιμο για δημοσίευση το οποίο επαναλαμβάνει τους άθλους ''του'',με λεπτομέρειες.


   Πολλά μέλη του προσωπικού ήταν αμήχανα ως προς την απόφαση του Άλμπους Ντάμπλντορ να επιλέξει τον  Gilderoy Lockhart πίσω στο Χόγκουαρτς ως καθηγητής Άμυνα εναντίον των Σκοτεινών Τεχνών. Είναι αλήθεια ότι ήταν σχεδόν αδύνατο να πείσει κάποιον άλλον να αναλάβει τη δουλειά, πολλοί εκπαιδευτικοί θυμήθηκαν, πως ο Lockhart ήταν πολύ αντιπαθητικός, όποια και αν ήταν τα επιτεύγματά του.
   Ο Άλμπους Ντάμπλντορ, όμως, ήξερε τι έκανε. Έτυχε να γνωρίζει δύο από τους λίγους μάγους οι οποίοι γνώριζαν για την αλήθεια πίσω από το όνομα του  Gilderoy Lockhart .Ο Ντάμπλντορ ήταν πεπεισμένος ότι ο Lockhart χρειάζεται μόνο να ξανά πάει σε ένα κανονικό σχολείο, για να αποκαλυφθεί. Η καθηγήτρια McGonagall ,η οποία ποτέ δεν του είχε αρέσει ο Lockhart, ρώτησε τον Ντάμπλντορ τι πίστευε τι θα μπορούσαν να μάθουν οι μαθητές από τον Lockhart. Ο Ντάμπλντορ τότε απάντησε: «Υπάρχουν άφθονα για να μάθει κανείς ακόμα και από έναν κακό δάσκαλο: τι να μην κάνεις, πώς να μην είσαι...».
  Ο Lockhart μπορεί να μην ήταν πρόθυμος να επιστρέψει στο Χόγκουαρτς, με δεδομένο το πόσο καλά πήγαινε η καριέρα του από τη κλεμμένη δόξα του, όταν όμως ο Ντάμπλντορ ''παρουσίασε''
τον Χάρι Πότερ ως δέλεαρ, ήξερε πως δεν θα μπορούσε να αρνηθεί. 
   Μέχρι τη στιγμή που έφτασε στο σχολείο,οι μαγικές ικανότητες του Lockhart είχαν χάσει την παλιά του λάμψη. Το μόνο ξόρκι για το οποίο είχε πραγματική ικανότητα ήταν το ξόρκι μνήμης, το οποίο είχε χρησιμοποιήσει επανειλημμένα για χρόνια.Η τάξη του έγινε γρήγορα μια παρωδία, όπως όλοι μας ξέρουμε...
   Το ατύχημα του στη Κάμαρα με τα Μυστικά κοστίζει στον  Lockhart την λογική του. Από τότε κατοικεί  Νοσοκομείου <<Άγιο Μάνγκο>> για Μαγικές νόσους και τραυματισμούς.


Το κείμενο είναι από το Pottermore, εγώ έχω κάνει απλά την μετάφραση (που ελπίζω να είναι οικονοποιητική) και με κάποια γενικά σχόλια. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...