Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Hogwarts Weekly - Remus Lupin

Χρόνια Πολλά Remus Lupin!

by


Αυτή εδώ η ανάρτηση έχει αλλάξει πάνω από δύο φορές, αλλά αν υπάρχει έστω ένα πράγμα που δεν άλλαξε καθόλου είναι τούτη εδώ η εισαγωγή. Γιατί όπως και να το κάνουμε η εισαγωγή ουσιαστικά συνοψίζει τι θα διαβάσεις σε ένα κείμενο . Και δεν μπορώ να μην δείξω την υπερηφάνεια μου, και την ατελείωτη ευγνωμοσύνη μου που μου έχει δοθεί η ευκαιρία να δείξω το μεγαλείο ενός ανθρώπου που κάποιοι εύκολα ξεχνούν.

   Όπως θα έπρεπε να ξέρετε, γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου (κάτι το οποίο τον καθιστά αυτομάτως έναν ιχθύ). Γονείς του είναι είναι ο Lyall Lupin - ο οποίος ήταν μάγος - , και η Hope Howell - που ήταν muggle -. Η ιστορία της γνωριμίας τους είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα, κάτι το οποίο μπορείτε να εξακριβώσετε και μόνοι σας εδώ.
   Βέβαια αν δεν έχετε διαβάσει τα παραπάνω link του pottermore, σίγουρα δεν θα ξέρετε και όλη την ιστορία. Μα, για πια ιστορία μιλάω? 
   Όλοι εσείς, που λατρέψατε όσο τίποτα τον Remus Lupin, δεν είχατε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σας, πως έγινε ότι έγινε, και ο καλύτερος καθηγητής που πέρασε από το Hogwarts, είναι ένας λυκάνθρωπος (όχι ότι το γεγονός του ότι είναι λυκάνθρωπος αλλάζει την υπεροχή του ως καθηγητή)? Θα σας πω εγώ λοιπόν.
   Χωρίς να μπαίνω σε ιδιαίτερες λεπτομαίριες, ο πατέρας του, είχε μια ιδιαίτερη κουβέντα με τον Fenrir Greyback, (όχι ακριβώς κουβέντα, αλλά καταλαβαίνεται τι θέλω να πω)  λέγοντας πως το είδος του - οι λυκάνθρωποι - είναι άψυχα, πανούργα πλάσματα που αξίζουν μονάχα θάνατο. Θέλοντας λοιπόν να πάρει εκδίκηση για τα λόγια αυτά, αλλά και για την παρολίγον αιχμαλώτισή του ψάχνει και βρίσκει το σπίτι του Lyall και της Hope Lupin. Και κάπως έτσι, ο γνωστός σε όλους μας Remus Lupin, σε ηλικία τεσσάρων χρόνων έγινε ένας μικρός λυκάνθρωπος.




   Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η οικογένεια ζούσε πάντα με τον φόβο, μήπως κάποιος μάθαινε για την κατάσταση του υιού τους, καθώς δεν μπορούσαν να βρουν καμία θεραπεία, και κανένα ξόρκι που θα μπορούσε να βοηθήσει..
  Ώσπου, μια όμορφη ωραία ηλιόλουστη μέρα ο Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore καταφτάνει στο κατώφλι του σπιτιού τους...



... λέγοντάς τους πως, ο τότε μικρός Remus θα μπορούσε κανονικότατα να παρακολουθήσει στο Hogwarts, με τις κατάλληλες προφυλάξεις φυσικά.
   Και κάπως έτσι, οι περιπέτειες του Remus Lupin ξεκινάν.



   Και νομίζω πως όλοι μας μπορούμε να καταλάβουμε πως όταν εννοώ περιπέτειες, εννοώ πράγματι πραγματικές περιπέτειες, με συντρόφους τον James Potter, τον Sirius Black και τον Peter Pettigrew, οι οποίοι των έκαναν να αισθανθεί πως ανήκει κάπου, πως τον αγαπάνε, άνθρωποι πέρα από τους γονείς του. Και δεν ήταν σίγουρα μόνο αυτοί. Θέλω να πω, πως γίνεται να υπάρχει μια τόσο όμορφη παρουσία, και να μην είχε άλλους φίλους? Όχι, σίγουρα όχι. Υπήρχαν και άλλοι.



   Τα χρόνια πέρασαν, αλλά η φιλία τους παράμενε (και παραμένει) δυνατή. Πολύ, πολύ δυνατή. Τόσο δυνατή, που από το δεύτερο έτος και μετά σε κάθε πανσέληνο πήγαιναν και από μια βόλτα εκεί κοντά στο Hogsmeade. 



   Με την αποφοίτηση τους από το Hogwarts ο πόλεμος βασίλευε παντού, και αυτοί οι τέσσερις δεν έμειναν αμέτοχοι.



   Βέβαια, όλο αυτό κράτησε μέχρι το 1981. Πιο συγκεκριμένα, μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 1981, όταν ο ένας του φίλος σκοτώνεται μαζί με την γυναίκα του - την καλύτερή του φίλη, ο άλλος του φίλος ¨τεμαχίζεται¨ από τον τρίτο και τελευταίο, τον προδότη. Και έτσι μένει για μια ακόμα φορά μόνο του.



   Για να μην σας τα πολυλογώ, νομίζω πως όλοι μπορούμε να σκεφτούμε τι έγινε μετά. Αποξενώθηκε από όλους και από όλα, οι σχέσεις του με τον πατέρα του είναι τεταμένες, καθώς φοβάται μήπως δεν μπορέσει να συγκρατήσει τον εαυτό του, ώσπου ο Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore, έρχεται ξανά στη ζωή του, προσφέροντάς του δουλειά, ως καθηγητή στο Hogwarts. Εκεί είναι που θα γνωρίσει και τον Harry Potter. Τότε είναι που θα μάθει, πως στη παρέα των νεανικών του χρόνων άλλος ήταν ο προδότης.

    Καθώς η άνοδος του Lord Voldemort ήταν στη ακμή της, το δεύτερο τάγμα του Φοίνικα - Order of the phoenix - κάνει την εμφάνισή του. Τώρα όμως ο Remus Lupin, έχει να καταπολεμήσει εκτός από  τη  μαύρη σκιά που απλώνει ο Άρχοντας του Σκότους, τα πρωτόγνωρα συναισθήματά του, για τη νεαρή έξυπνη, γεμάτη χιούμορ, ροζομάλλα  Nymphadora Tonks. 


   Όντας αυτός που είναι, ο Remus Lupin, και καθόλου συνηθισμένος στο συναίσθημα του να είναι κανείς ερωτευμένος, είχε πάρει την απόφαση ότι θα έφευγε, αν δεν υπήρχε ο πόλεμος. Προσπαθώντας να προστατέψει την ίδια την Tonks, αλλά και τον εαυτό του, ήταν σχετικά απόμακρος μαζί της, μη θέλοντας να φανεί το έντονο ενδιαφέρον του προς αυτήν. Το ενδιαφέρον, που στη συνέχεια έγινε έρωτας.
   Δεν ξέρουμε ιδιαίτερες πληροφορίες για αυτούς στους δύο, και καλύτερα έτσι ας υπάρχει και λίγη ιδιοτικώτητα. Ωστόσο, μπορούμε και έχουμε στη κατοχή μας, μια από τις λίγες ¨γνωστές¨ στιγμές τους.  
   Έπειτα από αρκετά χρόνια φιλίας, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθούσαν ένα σπίτι γνωστού Θανατοφάγου, η Tonks, κάνει την μοιραία ερώτηση: He is still handsome, isn't he, even after Azkaban? Και η απάντηση του Remus Lupin δεν άργησε να έρθει: He always got the women, ενώ η Tonks του απάντησε νευριασμένα: You'd know perfectly well who I heve fallen for, if you weren't too busy feeling sorry for yourslef to notice.
   Αν και ήταν ιδιαίτερα ευτυχισμένος, με την ανταπόκριση των συναισθημάτων του προς αυτήν, έμεινε μακριά της.
   Ωστόσο, αυτό δεν κράτησε πάρα πολύ. Θέλω να πω, ο θάνατος του Sirius Black, η μάχη που έγινε το καλοκαίρι του 1997 και ο θάνατος του Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore τους έφερε πιο κοντά, με πιο γνωστή, τη διαμάχη που υπήρξε μεταξύ τους στο αναρρωτήριο, εκείνης της χρονιά.



   


     Και κάπου εκεί, ανάμεσα από τον Ιούνιο του 97' μέχρι και τις 31 Ιουλίου, κάτι έγινε, και τελικά κατέληξαν μαζί.   

Κάπου ανάμεσα στα μέσα Ιουλίου - Αυγούστου η Tonks μένει έγκυος, και όπως όλοι μας ξέρουμε από το τελευταίο βιβλίο, φοβούμενος πως ο γιος του θα ντρέπεται για τον πατέρα του, τρέπεται σε φυγή και πηγαίνει και βρίσκει το Golden Trio (συχαίνομαι να τους φωνάζω έτσι).



Τον Απρίλιο του 98' γεννιέται ο υιός τους, γνωστός στη πλάση όλη, Edward Remus Lupin.


Νομίζω καταλάβατε σε ποιο σημείο έχουμε φτάσει. Ο Remus Lupin πεθαίνει. Τελεία. Δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα, γιατί δεν υπάρχει και τίποτα να πεις. Ήταν και παραμένει γενναίος, ένας άνθρωπος που για εμένα προσωπικά θα μείνει στο μυαλό μου και στη ψυχή μου για πολύ, πολύ καιρό.

Έπειτα από το θάνατό του, τιμήθηκε (και καλά έκανε) με το ¨βραβείο¨ (δεν ξέρω τι ακριβώς θεωρείται) Order of Merlin, first class.


Δεν νομίζω να σας το έχω πει ποτέ, αλλά φέτος, στο φροντιστήριο των αγγλικών μου, μού ζητήθηκε να κάνω μια απλή συνηθισμένη έκθεση, για έναν άνθρωπο. Λοιπόν, εγώ επέλεξα τον Remus John Lupin, και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από τις σειρές που έγραψα:

<<Obviously I haven't met him. And I won't. But it would be an honor. He is one of the best people.[...] All of us have to remeber from where we are, and what we have done in our lifetime to stand where we stand. To remember the beggining, our beggining.[...] I want to say a huge ¨thank you¨ to Mr. Remus Lupin. I'm proud he came to my life and changed it.>>

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...