Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Η διάδοχος - The heir και Το στέμμα - The Crown (και όχι μόνο) by Kiera Cass έρχονται στα ελληνικά

                                            
  Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες. Είμαι πάλι εδώ με πάρα πολύ καλά νέα! Γιατί όπως καταλάβατε και από τον τίτλο, έχουμε μερικά ακόμα βιβλία που πρέπει να προστεθούν στην λίστα βιβλίων που θέλω να αγοράσω.






Και αφού (δόξα το Θεό) η λίστα βιβλίων που θέλω έχει κατεβαίνει μόνο στα 83 βιβλία, ήρθαν να προστεθούν και αυτά και ήμουν που ήμουν απόγινα.. Νομίζω πως οι εκδόσεις Ψυχογιός περισσότερο κακό, παρά καλό κάνουν. (όχι εντάξει, αστειεύομαι, τα βιβλία είναι ο προσωπικός μου παράδεισος)

Τέλος πάντων, μιας που δεν έχω όρεξη αυτή τη στιγμή να αρχίσω να σας μιλάω για τις απόψεις μου περί της γυναίκας και ποιος είναι ο ρόλος της στη κοινωνία απλά θα κάνω αυτή την ανάρτηση για να κάνω ένα μικρό πληθυσμό της Ελλάδας και της Κύπρου να χαρούν, αφού σε λίγο καιρό (ποιον κοροϊδεύω, θα περιμένουμε αρκετά) θα έχουμε άλλα δύο σπαρταριστά βιβλία στα χέρια μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός.


Princess Eadlyn has grown up hearing endless stories about how her mother and father met. Twenty years ago, America Singer entered the Selection and won the heart of Prince Maxon—and they lived happily ever after. Eadlyn has always found their fairy-tale story romantic, but she has no interest in trying to repeat it. If it were up to her, she'd put off marriage for as long as possible.
But a princess's life is never entirely her own, and Eadlyn can't escape her very own Selection—no matter how fervently she protests.
Eadlyn doesn't expect her story to end in romance. But as the competition begins, one entry may just capture Eadlyn's heart, showing her all the possibilities that lie in front of her . . . and proving that finding her own happily ever after isn't as impossible as she's always thought.

Η αλήθεια είναι πως δεν έχουν ακουστεί και τα καλύτερα λόγια, για το εν' λόγω βιβλίο. Από ότι έχω καταλάβει από σχόλια και κριτικές, του λείπει αυτή η δόση περιπέτειας και ''μυστηρίου'' αν θα μπορούσα να το ονομάσω έτσι. Αλλά επειδή όπως πάντα - και το έχω ξεκαθαρίσει -   για εμένα όλα έχουν αρχή και τέλος τον Harry Potter, πρέπει να μιλήσω για τον Harry Potter. Έμμεσα τουλάχιστον. Νομίζω πως αυτό το βιβλίο είναι κατά κάποιο τρόπο η τρίτη ταινία του Harry Potter, the prisoner of Askaban. Αν και οι δύο προηγούμενες ταινίες είχαν κάνει πραγματική θραύση, η τρίτη μας τα χάλασε λίγο. (παρόλο που πέρασε τον ισολογισμό της πιο επιτυχιμένης ταινίας του Twilight, Breaking Dawn : Part 2 , έτσι κουβέντα να γίνεται) Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως η ταινία δεν είχε την ίδια αντίδραση από το κοινό γιατί δεν μας έδειξε τον Βόλντεμορτ, γιατί δεν υπήρχε η προσωποποίηση του κινδύνου, και της αγωνίας. Αλλά επειδή μάλλον δεν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω, καλύτερα να το πιάσω από την αρχή.
    Πιστεύω πως το βιβλίο δεν έχει την ίδια επιτυχία με τα τρία πρώτα, γιατί δεν υπάρχει κίνδυνος. Και ο κίνδυνος πάντα προσελκύει τους περισσότερους φανατικούς αναγνώστες. Αλλά αν το σκεφτείς, η κανονική ζωή (όσο κανονική μπορεί να είναι αν είσαι πριγκίπισσα) δεν έχει κινδύνους. Δηλαδή έχει, αλλά σίγουρα όχι αυτούς που συνηθίσαμε στα πρώτα τρία.
   Και αυτό είναι το κοινό που έχω βρει ανάμεσα στα δύο αυτά βιβλία: δεν έκαναν τρελές πωλήσεις, γιατί ο κόσμος πια έχει συνηθίσει το πιο τραβηγμένο μιας υπόθεσης. Δεν τους ενδιαφέρει αν ο άλλος βρήκε τον νονό του μετά από 12 χρόνια, δεν τον νοιάζει αν η άλλη έχει μια απλή ζωή - πάντα ως πριγκίπισσα -. Κοίτα δεν θέλω να φανώ ψώνιο ή κάτι παρόμοιο, αλλά έχω την αίσθηση πως εμένα αυτό το βιβλίο θα μου αρέσει. Άλλωστε ο Harry Potter και ο αιχμάλωτος του Άζκαμπαν, είναι το αγαπημένο μου βιβλίο.

Αλλά σίγουρα αυτό τι βιβλίο περνάει μηνύματα. Δεν υπάρχει δείγμα σεξισμού, και για μια ακόμα φορά και η γυναίκα μπορεί να έχει το πάνω χέρι. Αν και η αλήθεια να λέγετε, στην αρχή μου κακοφάνηκε κάπως.


τώρα στα ελληνικά


Όπως και να έχει, από ότι φαίνεται μου τράβηξε πολύ ο σχολιασμός, ας πάμε στο επόμενο.



Πριν από όλα όμως θέλω να ζητήσω εκ τον προτέρων ένα συγγνώμη γιατί είμαι αρκετά εγωίστρια και δεν θέλω να σας δείξω όλες τις φωτογραφίες τις οποίες έχω συλλέξει, γιατί ευελπιστώ σε μια ανάρτηση κριτικής και όχι απλά σε ένα δείγμα ενός καλού νέου. Πάμε τώρα στο οπισθόφυλλο:

When Eadlyn became the first princess of Illéa to hold her own Selection, she didn’t think she would fall in love with any of her thirty-five suitors. She spent the first few weeks of the competition counting down the days until she could send them all home. But as events at the palace force Eadlyn even further into the spotlight, she realizes that she might not be content remaining alone.

Eadlyn still isn’t sure she’ll find the fairytale ending her parents did twenty years ago. But sometimes the heart has a way of surprising you…and soon Eadlyn must make a choice that feels more impossible—and more important—than she ever imagined.


Το πετυχημένο με την όλη ιστορία είναι πως δεν υπάρχει κανένα όνομα στο οπισθόφυλλο (αντρικό όνομα) , οπότε βαδίζεις στα τυφλά.


Τέλος πάντων, όντας εγώ δεν πιστευώ πως ο έρωτας είναι τόσο εύκολο στο να βρεθεί. Θέλω να πω, πόσες πιθανότητες υπάρχουν ο ''έρωτας της ζωής ''σου να μένει στην ίδια πόλη; Αυτό που θέλω να πω είναι πως πιστεύω πως ο έρωτας για άλλους είναι στην διπλανή πόρτα - κυριολεκτικά -  και υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που μάλλον χρειάζεται να ταξιδέψουν μέχρι το ''τέλος του ατελείωτου ορίζοντα'' για να βρούνε αυτό που αποκαλούμε το άλλο μας μισό. Γιατί δυστυχώς πιστεύω την ελληνική μυθολογία σε αυτό το κομμάτι.

Ναι αδέλφια που παρακολουθείτε ελληνική τηλεόραση, χθες βράδυ έβλεπα Singles.


Τέλος πάντων, τέλος πάντων, καλύτερα να τελειώνω με την ''φιλοσοφία'' και να σας πω πως το τέταρτο βιβλίο μάς έρχεται την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου - στα γενέθλια της κολλητής μου :) - και το πέμπτο και τελευταίο βιβλίο την Πέμπτη 23 Μαρτίου. Όπως καταλαβαίνεται καλή χρονιά.

Α, και πριν το ξεχάσω, πάνω πάνω στο blog υπάρχει πλέον στις ετικέτες το : (και όχι μόνο), οπότε όποιος θέλει να διαβάζει τους παραλογισμούς μου, για θέματα όπως το τι είναι έρωτας, αγάπη, ρατσισμός, γυναίκα, μπορεί να μπαίνει και να διαβάσει τις ασυναρτησίες μου, που για καλή σας τύχη θα ανεβαίνουν σε αραιά διαστήματα.

Πριν το ξεχάσω, είδα μια φωτογραφία στο goodreads και είπα να σας την δείξω :
Δεν νομίζω να παραβιάζω κάποιο νόμο, έτσι?

Αυτά από εμένα, αν είστε τυχεροί θα έχετε κριτική σήμερα, αρκεί να τελειώσω το βιβλίο.

Μέχρι τότε, λέω να σας δώσω μια φωτογραφία γιατί σας λυπάμαι....




2 σχόλια:

  1. Ναιιιι😁😁😁
    Και μενα μου αρεσαν τα βιβλια για να σου πω την αληθεια...οχι οσο τα 3 πρωτα αλλα και παλι,Kiera Cass ειναι αυτη ρε παιδια,δεν μπορει να μην ειναι ωραια τα βιβλια της!!!!
    Αντρ να βγουν και στα ελληνικα...εχω μερικες αποριες για το πως προφερονται τα ονοματα😛😂

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς, δεν ξέρω τι μου γίνεται με τα ονόματα καμιά φορά, όπως μια άλλη σειρά η : Το κόκκινο ρουμπινι- μπλε ζαφείρι - πράδινο σμαράγδι ..δεν ήξερα πως να πω το όνομά του Πολ, ή Πάουλ?

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...