Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Hogwarts Weekly - Ginny Wesley

Χρόνια Πολλά Ginny Weasley!

by



Έχω να σας πω πως είμαι πραγματικά αγχωμένη για αυτή εδώ την ανάρτηση. Δεν ξέρω τι να γράψω.

Νιώθω σαν εκείνη την διαφήμιση του mega, ξέρεις εκείνα τα : Με την άδειά σας, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ, αυτές που μας έχουν πρήξει. Και όπως έλεγα, νιώθω σαν εκείνη τη διαφήμιση με τον Γιάννη Μπέζο στους Απαράδεκτους να λέει: Τι το θέλαμε το κανάλι? Έτσι ακριβώς νιώθω και εγώ αυτή τη στιγμή: Τι το ήθελα το blog? Τέλος πάντων ας συνεχίσω...

Και αφού την προηγούμενη παράγραφο την κατάλαβαν μόνο οι ηλίθιοι και όλοι όσοι βλέπουν ελληνική τηλεόραση πάμε στο θέμα που μας καίει: την Ginny Weasley.

Όπως όλοι ξέρουμε είναι το έβδομο παιδί της Molly και του Arthur Weasley, και η πρώτη και τελευταία κόρη τους. Αυτό που πιθανότατα να μην ξέρετε είναι πως δεν είναι απλά η μοναδική αδελφή των έξι κοκκινομάλικων αδελφών, αλλά και το πρώτο κορίτσι στην οικογένεια Weasley για αρκετές γενιές. Ναι καλέ, όλοι αγόρια έκαναν. 

Τέλος πάντων όλα αυτά είναι λεπτομέρειες. Αυτά που είναι σίγουρα για την Ginny Weasley - που αρνούμαι κατηγορηματικά να την φωνάζω Ginny Potter - είναι πως είναι πραγματικά επίμονη και γενναία, και πολλοί άνθρωποι θέλουν να της μοιάσουν.



Αν έπρεπε να πούμε ένα θετικό του να είσαι ο μικρότερος σε μια οικογένεια μάγων, είναι πως μπορείς να κάνεις όση προπόνηση στο Quidditch θέλεις, χωρίς να το μάθουν ποτέ τα αδέλφια σου. Και είμαι σχεδόν σίγουρη πως έτσι έγινε με την νεαρή στην φωτογραφία από πάνω. Τι καλύτερο για ένα δεκάχρονο -και όχι μόνο- κορίτσι που λατρεύει το Quidditch να κάνει εξάσκηση στο κήπο του σπιτιού της, χωρίς να έχει να ανησυχεί αν τα δίδυμα αδέλφια της θα έλεγαν κανένα από αυτά τα << δικά τους τα ωραία αστειάκια>>?
  
Άρα εγώ με το λιγοστό μου μυαλό μπορώ να υποθέσω πως από τις 1 Σεπτεμβρίου 1991 η Ginny Weasley άρχισε να προπονείται. Και προπονήθηκε τόσο καλά ώστε λίγα χρόνια μετά θα ήταν ικανή να κάνει αυτό:




Και αφού τελείωσα με το κυρίως θέμα ας πάμε παρά κάτω.
  Καλά και ωραία ήταν το 1991 - 1992 αλλά δεν νομίζω πως θα συμφωνήσετε και για την πρώτη της χρονιά. Εκτός του ότι ο αδελφός της Ron δεν ήταν την στιγμή εκείνη που η μικρότερη του αδελφή επιλέχθηκε να μπει στο  Gryffindor, κλίνοντας έτσι το οικογενειακό δέντρο Molly-Arthur, είχε τον μικρό και ηλίθιο Tom Riddle να της γεμίζει το μυαλό με βλακείες, και να προσποιείται πως την συμπονεί. Τι περιμένετε από άντρα, Αιγόκερω, απόγονο του Salazar Slytherin? Και εγώ μάλλον θα τον πίστευα, πάντως θέλω να πω, πως αυτό που έκανε ήταν παντελώς άνανδρο. 

Και αφού για ακόμα μια φορά ο Daniel Radcliffe, η κοινός Harry Potter, στέφεται και πάλι ήρωας, τα συναισθήματα της Ginny Weasley μεγαλώνουν -σταδιακά- όλο και παραπάνω.




  Μπορεί μέσα στην καρδιά μου να τον έχω τον Ron Weasley, να είναι ο βασιλιάς μας κτλ. αλλά δεν ήταν αυτή κατάσταση στο τρίτο βιβλίο γλυκιά μου Rowling. Αλήθεια, δεν νομίζω πως στο τρίτο βιβλίο μας έδειξε ιδιαίτερα το πόσο Άγγλος είναι, ή το Savoire vivre του. Δεν νομίζω πως είχαμε και τις πιο μελιστάλαχτες κουβέντες ανάμεσα σε αυτόν και την Ginny Weasley. Ναι, αυτά θα ήθελα να πω για το τρίτο βιβλίο.



Η αλήθεια είναι πως το τέταρτο βιβλίο είναι το τελευταίο αγαπημένο μου βιβλίο οπότε δεν μπορώ να σας πω πολλά πράγματα για αυτό. Σε γενικές γραμμές είμαστε στο ίδιο μοτίβο, Hogwarts, τρίαθλο Μαγείας - The Triwizard
Tournament, και η Ginny Weasley παραμένει το ίδιο ερωτευμένη με τον διάσημο Harry Potter.





Και ύστερα από τόσα χρόνια σίγασης και καθόλου ομιλητικότητας, επιτέλους στο πέμπτο βιβλίο βλέπουμε την αληθινή μεριά της Ginny Weasley. Γιατί σε τελική ανάλυση αν είσαι αδελφή του Fred και του George, του George και του Fred, είσαι αληθινό πειραχτήρι. Και όχι ότι και ότι, είανι από εκείνα τα παιδιά που δεν κοκκινίζουν όσο και αν ψεύδονται. Μια όμορφη μικρή ψεύτρα. Με την καλή έννοια. Μακάρι όλα τα δεκαπεντάχρονα να ήταν το ίδιο καλά στο να κρύβουν ''πράγματα''. Μπορεί το τρία να είναι το αγαπημένο μου βιβλίο αλλά νομίζω πως το δεύτερο αγαπημένο μου είναι το πέντε και σίγουρα σε αυτό έχει συνεισφέρει και η Ginny Weasley που επιτέλους βλέπουμε λίγο παραπάνω από αυτή την ίδια.




Η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι πότε ακριβώς μπήκε στην ομάδα Quidditch του Gryffindor οπότε θα ήθελα μια μικρή βοήθεια αν δεν σας πειράζει. Τέλος πάντων νομίζω πως το έκτο βιβλίο έγιναν σόδομα και γόμορα. Και εδώ θα ήθελα να πω πως όσο τέλεια και αν είναι η Rowling, δεν νομίζω πως το έχει ιδιαίτερα με όλη τη φάση : << Ο Harry αρχίζει να ερωτεύεται την Ginny ..>>  γιατί δεν αμφιβάλω, κάλλιστα ο Harry Potter θα μπορούσε να καταλάβει ότι τα αισθήματά του αλλάζουν πραγματικά γρήγορα, αλλά δεν μου έδωσε να το καταλάβω σωστά, τέλος πάντων..
  


Και μέσα σε όλη αυτή την αναμπουμπούλα του Ημίαιμου Πρίγκιπα έρχονται πιο κοντά. Πολύ κοντά. Μπροστά σε πενήντα άτομα.


Τέλος πάντων μάλλον δεν έχω να πω κάτι άλλο εκτός του ότι ενώ όλα ήταν καλά, απίστευτα όμορφα, ο <<όχι και τόσο μικρός μας ήρωας πια>> πρέπει να φύγει για να σώσει τον κόσμο των μάγων και κατά επέκταση και τον δικό μας.Επίσης εκείνη τη στιγμή - στη κηδεία του Ντάμπλντορ - κατανοήσαμε για μια ακόμα φορά το πόσο σοφή είναι η Hermione Granger. Και κάπως έτσι - για μια ακόμα φορά - οι δρόμοι τους χώρισαν..


The chapter that made us fall in love with ... Ginny Weasley


Τέλος πάντων τι να λέμε για το τελευταίο? 'Ένα φιλί σε δωμάτιό της



... ένα βαθύ ντεκολτέ σε ένα γάμο, και πολλές βραδιές ο ένας να κοιτάει τον χάρτη να δει αν είναι καλά, και η άλλη να αναρωτιέται αν είναι καλά, αν είναι ασφαλής.

Και μέσα σε όλα να έχεις του τρελούς οπαδούς του Βόλντεμορτ να πηγαινοέρχονται και κανένας να μην είναι ασφαλής. Με δύο τρελά αδέλφια να ''διδάσκουν'' στο Hogwarts , και να μην ξέρεις τη σου ξημερώνει το αύριο στο ίδιο το Hogwarts, το ίδιο το Hogwarts, σκέψου που έφτασε ο κόσμος.

Και αφού είδαμε δύο τύπους να πετάνε χρωματιστά φώτα από τις μύτες των ραβδιών τους, και ο ένας στο τέλος να πεθαίνει - ο πράσινος - ήταν η στιγμή που ο κόσμος των μάγων υποδέχεται τα επόμενα ένδοξα χρόνια, τις επόμενες χρυσές γενιές.

Και σε αυτά τα ''ένδοξα  χρόνια και τις χρυσές γενιές'' σίγουρα κάπως συνεισφέρανε και η Ginny Weasley με τον Harry Potter.

Με απλά μαθηματικά η Ginny Weasley έγινε για πρώτη φορά  μητέρα στα 22 - 23 και ο Harry Potter (πατέρας) 23-24. Άρα από τα 17 τους είχαν αρκετά χρονάκια να τα περάσουν μαζί, αλλά και με τα αδέλφια και φίλους τους.



Και κάπου στο 2013-2014 η οικογένεια Potter ήταν κάπως έτσι:



Περνώντας τα χρόνια πιστεύω πως έχουν παραμείνει ενωμένοι. Μια οικογένεια. Άσχετα που έχουν ένα γιο στην εφηβεία και μοιάζει πολύ στο παππού του (καλά και το Sirius Black) άσχετα αν έχουν μια μικρή σκανταλιάρα που νομίζω πως είναι το κοριτσάκι του μπαμπά, άσχετα αν έχουν ένα γιο που καμία φορά είναι τρομαχτικά ντροπαλός, άσχετα αν αυτός κάνει μια ''επικύνδηνη δουλειά'' και αυτή επίσης κάνει μια ''επικύνδηνη δουλειά'', άσχετα αν έχουν χάσει πολλά και πολλούς, είναι μαζί. Μια οικογένεια.


Για πάντα













2 σχόλια:

  1. Δεν θα μπορούσα να διατυπώσω τις σκέψεις μου καλύτερα για την αγαπημένη μου χαρακτήρα της σειράς.
    Και, απαντώντας στην ερώτηση σου, η Ginny έγινε πρώτη φορά μέλλον στην ομάδα Quidditch στον τέταρτο χρόνο φοίτησης της στο Hogwarts ως ανηχνεύτρια, στη θέση του Harry ο οποίος - όπως και οι δίδυμοι Weasley - είχαν αποβληθεί από την ομάδα από αυτήν την στρίγκλα, την Umbrige.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα μπορούσα να σου πω πως εσένα ακριβώς σκεφτόμουν όταν έγραφα αυτή την ανάρτηση, σε εκείνη τη φάση που λέω: <<...πολλοί άνθρωποι θέλουν να της μοιάσουν.>> Επίσης σε ευχαριστώ κι για το απίστευτα τέλειο σχόλιο που μου άφησες αλλά και για την πληροφορία που μάλλον θα έπρεπε να κάτσω να το ψάξω. Οπότε ΕΓΩ σε ευχαριστώ.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...