Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Μια σειρά από ατυχή γεγονότα: Το δωμάτιο με τα ερπετά - A series of unfortunate events: The Reptile Room, βιβλίο 2 By Lemony Snicket


Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες!



Πάλι εδώ, αυτή τη φορά για ένα λίγο πιο ¨παιδικό¨ βιβλίο. Όχι πως αυτό είναι απαραίτητα κακό.


Κοιτάξτε, η αλήθεια είναι πως δεν έχει ΚΑΜΊΑ απολύτως σχέση με αυτά που έχω συνηθίσει να διαβάζω. Αλλά κάτι τέτοιο δεν μειώνει το γεγονός του ότι ευχαριστήθηκα την ανάγνωση του βιβλίου.

Όπως σίγουρα καταλάβατε και από τον τίτλο της ανάρτησης, αυτό είναι το δεύτερο από τα 12 βιβλία.  Την ελληνική έκδοση έχει επιμεληθεί ο εκδοτικός οίκος Ελληνικά Γράμματα, και η εικονογράφηση είναι του Brett Helquist. 

Από το οπισθόφυλλο:



Αν διάλεξες αυτό το βιβλίο με την ελπίδα να διαβάσεις μια απλή και χαρούμενη ιστορία, φοβάμαι πως μάλλον έκανες λάθος επιλογή. Η ιστορία μπορεί να φαίνεται χαρούμενη αρχικά, όταν τα αδερφάκια Μποντλέρ περνούν κάμποσο καιρό παρέα με κάποια ενδιαφέροντα ερπετά κι έναν ξεμυαλισμένο θείο, αλλά ας μη γελιόμαστε. Αν ξέρεις έστω και λίγα πράγματα για τους άτυχους Μποντλέρ, τότε γνωρίζεις ήδη πως ακόμη και τα ευχάριστα γεγονότα βγάζουν ακριβώς στον ίδιο δρόμο, το δρόμο της δυστυχίας. Στην πραγματικότητα, στις σελίδες που τώρα κρατάς στα χέρια σου, τα τρία αδέρφια γλιτώνουν από ένα αυτοκινητικό δυστύχημα, μια απαίσια μυρωδιά, ένα θανατηφόρο φίδι, ένα μεγάλο μαχαίρι, μια βαριά μπρούντζινη λάμπα, καθώς και από την επανεμφάνιση ενός ατόμου που εύχονταν να μην ξαναδούν ποτέ. Εγώ είμαι υποχρεωμένος να καταγράψω αυτά τα τραγικά γεγονότα, αλλά εσύ είσαι ελεύθερος να βάλεις πίσω στο ράφι το βιβλίο που κρατάς και να ψάξεις για κάτι πιο εύθυμο.


Δεν θέλω να το πάρεις προσωπικά κύριε Lemony Snicket, αλλά το ψευδώνυμό σου, μου θυμίζει κάποιον ογδοντάχρονο, μπροστά σε ένα γραφείο με γραφομηχανή. 
   Αλλά, ας το παραδεχτούμε, η γραφή του κύριου L. Snicket είναι διαφορετική από αυτό που έχω συνηθίσει.




Αφού πέρασαν όλα αυτά τα τρελά πράγματο στο πρώτο βιβλίο (και θα σας τα έλεγα λεπτομερώς αλλά δεν το έχω διαβάσει) έρχεται η ώρα και η στιγμή, να πάνε να μείνουν με τον θείο Μοντγκόμερι Μοντγκόμερι. Μοντγκόμερι είναι το όνομά του, και Μοντγκόμερι το επίθετό του. Αλλά εμείς καλύτερα να τον φωνάζουμε θείο Μόντι, ο οποίος ως επί των πλείστων - παρόλο που ήθελε - ξέχασε να παντρευτεί. Σαν να λέμε, όπως τα κεκάκια που έκαψα χθες. Ακριβώς ίδια περίπτωση.


Έτσι, όντας άτεκνος, τα παιδιά έχουν μια ολόκληρη έπαυλη όλη δική τους. Και μέσα σε όλα, υπάρχει ένα τεράστιο δωμάτιο με φίδια στην έπαυλη. Φίδια. Και ερωτώ εγώ, πως μπορείτε να ζείτε σε ένα σπίτι με την επίγνωση πως στον κάτω όροφο υπάρχουν φίδια. ΦΊΔΙΑ.
   Τέλος πάντων, εκεί που ετοιμάζονταν για το ωραία τους ταξιδάκι στο Περού, έρχεται ο Στέφανο. Αλλιώς γνωστός ως κόμης Όλαφ. Τον γνωστό σαδιστή συγγενή τους.

Και κάπως έτσι χάνουμε τον θείο Μόντι. Αναγκάζοντας με αυτόν τον τρόπο τα τρία αδέλφια να πάνε στο Περού με ένα τρελό τύπο, χωρίς φρύδια, και ένα τρελό τατουάζ στον αστράγαλο. Γενικά τα πάντα πάνω του είναι τρελά. Και ο ίδιος τρελός είναι.


Η αλήθεια είναι πως είμαι σίγουρη 1000% ότι αν διάβαζα αυτό το βιβλίο (και την σειρά γενικότερα) γύρω στα 8-9 θα μου άρεσε ΠΟΛΎ περισσότερο. Πιθανότατα να γελούσα περισσότερο με τα λογοπαίγνια και την περίεργη ¨διάλεκτο¨ που χρησιμοποιεί η Σάνι, ή να με χαροποιούσε το γεγονός του ότι ο ίδιος ο συγγραφέας σού εξηγεί από μόνος του τι σημαίνουν ορισμένες λέξεις που σε άλλη περίπτωση θα έπρεπε να ρωτήσω την μαμά μου.. αλλά τώρα πια ξέρω. Όπως και να έχει, αν υπάρχει ένα πράγμα που δεν μου άρεσε, είναι το ότι οι χαρακτήρες δεν ήταν ακριβώς ¨ολοκληρωμένοι¨.  Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που μου άρεσε περισσότερο η ταινία.


Αλλά, το ταξίδι που προμηνύονταν για το Περού, δεν είναι τόσο σίγουρο πως θα γίνει. Άσε που ήρθε και ένας τρελός γιατρός, που τρελαίνεται  για καφέ. Και τέλος πάντων, τι χαζός που αποδείχθηκε ο Κόμης Όλαφ.


Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως είναι ένα πραγματικά ωραίο, όμορφο, βιβλίο, απλά θα έπρεπε να το είχα διαβάσει λίγο πιο νωρίς. Ας απλά ελπίσουμε πως η αδελφή μου μόλις αρχίσει να διαβάζει κανονικά, θα της αρέσουν τα βιβλία, και θα έχω την ευκαιρία για ένα ακόμα ταξίδι, με συνοδοιπόρους τα τρία διάσημα - πια - αδέλφια.

2 σχόλια:

  1. Πααααααα!!! Τι μου θύμισες!!! :) Ναι, είναι πολύ ωραία σειρά αν και δεν την έχω διαβάσει όλη(10-12 δηλαδή :p) αλλά έχεις δίκιο διαβάζεται στην εφηβική ηλικία. Μπορεί όμως και κάποιος να έχει όρεξη για παραμύθια που ξέρεις; Η ταινία μου άρεσε, κρίμα που δεν την συνέχισαν! Η αρψή όμως ήταν τέλεια!! Ειδικά της ταινίας, με έκαναν να νομίζω ότι είχα μπει σε λάθος αίθουσα!! :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμένα μου άρεσε πολύ η ταινία. Η αλήθεια είναι πως πρόσφατα έμαθα πως η ταινία ήταν βασισμένη στη συγκεκριμένη σειρά βιβλίων και είχα μείνει λίγο με το στόμα ανοιχτό. Τώρα όσο για τα βιβλία, όμορφα, αλλά μάλλον δεν έπεσαν στην κατάλληλη χρονική περίοδο, για εμένα. Αλλά σε γενική ομολογία ήταν πραγματικά όμορφα! :)

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...