Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο παιδί - Harry Potter and the cursed child by J.K.Rowling, Jack Thorne and John Tiffany


Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες.



Με το χέρι στη καρδία, έχω να σας πω πως το διάβασμα αυτού του βιβλίου ήταν μια από τις καλύτερες εμπειρίες τις ζωής μου. Το κάτι άλλο. Και όπως είναι φυσικό, θα σας το σχολιάσω!


Η αλήθεια βέβαια είναι πως ο κάθε λογικός άνθρωπος αν διάβαζε την παραπάνω πρόταση θα καταλάβαινε πως το βιβλίο αυτό είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει.



Αν και περίμενα πως οι Εκδόσεις Ψυχογιός θα με κάνουν ασπροπρόσωπη και θα έχω μια μαγική εμπειρία όπως αυτή τον προηγούμενων βιβλίων, δυστυχώς έπεσα τελείως έξω.

Το βιβλίο ΔΕΝ ήταν ότι καλύτερο. Αλλά, το τέλειο με αυτό το βιβλίο είναι πως καθόλη την διάρκειά του, υπήρχε πολύ τροφή για σχολιασμό. Και ήταν τέλειο.


Από το οπισθόφυλλο:

   Ανέκαθεν ήταν δύσκολο να είσαι ο Χάρι Πότερ και δεν έχει γίνει καθόλου ευκολότερο τώρα που ο Χάρι εργάζεται σκληρά στο Υπουργείο Μαγείας, είναι σύζυγος τριών παιδιών που πηγαίνουν σχολείο.
   Ενώ ο Χάρι παλεύει με το παρελθόν του, προσπαθώντας να απαγκιστρωθεί από αυτό, ο νεότερος γιος του, ο Άλμπους, έρχεται αντιμέτωπος με το βάρος της οικογενειακής κληρονομιάς που ποτέ του δε θέλησε. Καθώς το παρελθόν μπλέκεται δυσοίωνα με το παρόν, πατέρας και γιος ανακαλύπτουν την δυσάρεστη αλήθεια: κάποιες φορές το σκοτάδι αναδύεται από μέρη που δεν το περιμένεις.

Η αλήθεια είναι πως η ελληνική τηλεόραση τα προηγούμενα 24ώρα μας είχε πρήξει με συνεχείς διαφημίσεις. Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας.

Γενικά σαν ιδέα να συνεχιστεί ο Χάρι Πότερ κατά μια έννοια δεν ήταν και ότι καλύτερο. Θέλω να πω, κάπου πρέπει να μπει ένα τέλος. Ιδικά σε μια ιστορία 7 βιβλίων που τελειώνουν κάπως έτσι:



Και τελικά καταλήγεις να μαθαίνεις πως το σημάδι του Χάρι Πότερ, αρχίζει να ξανά πονάει, και (χωρίς να θέλω να κάνω spoil κάτι) ο Βόλντεμορτ έχει παιδί. 


Εντάξει, δεν ήταν ακριβώς spoiler, άλλωστε αυτό είναι το κύριο θέμα του βιβλίου. Στο δεύτερο κομμάτι. Τέλος πάντων, συνεχίζω.
   Το θέμα είναι, πως όλα τα fanfic περί Next Generation, και τα λοιπά, λοιπά, λοιπά, ήταν πολύ πολύ πολύ καλύτερα από αυτό το βιβλίο. Η άποψή μου είναι πως ο Harry Potter σαν Harry Potter θα έπρεπε να κλείσει τον κύκλο του το 2007 μαζί με το βιβλίο Deathly Hallows. Τώρα από εκεί και πέρα όλα τα υπόλοιπα όπως το fantastic Beasts and where to find them είναι άλλο θέμα. Απλά μας λέει περισσότερα για τον κόσμο που όλοι εμείς αγαπάμε. Αλλά καλύτερα ας πάω σε λεπτομέρειες.



Όπως όλοι γνωρίζουμε ο James Sirius Potter έκλεψε τον Marauders Map από το γραφείο του πατέρα του, <<για δικούς του λόγους>>. Ε, λοιπόν, δεν έγινε έτσι σε αυτό το βιβλίο. Ή εγώ μπορεί να μην κατάλαβα καλά.
   Όπως επίσης θυμόμαστε, ο Kingsley Shacklebolt, είναι ο υπουργός μαγείας. Λάθος. Σε αυτό το βιβλίο, είναι η Hermione Granger. Κοίτα, βέβαια αν το σκεφτείς μπορεί απλά να ολοκλήρωσε την θητεία του ως υπουργός, αλλά και πάλι, θα έπρεπε να υπάρχει κάποια αναφορά για να ξέρουμε και εμείς που βαδίζουμε. Αυτά είναι το λιγότερο. 
Το τέλειο είναι πως κάθε 4-5 προτάσεις σταματούσα για να τους βρίσω ή να τους μουτζώσω. Ήταν τέλειος διαφορετικοί από αυτό που έχω στο μυαλό μου για το ποιος είναι ποιος. 
   Και ας μην αναφέρω το γεγονός ότι έχουν αφήσει στην απέξω όλους τους χαρακτήρες. Θέλω να πω, δεν έχουν δώσει καμία σημασία στον James Sirius, την Lily Luna, τον Neville Longbottom, όλους τους Weasley και ας μην αρχίζω να μετράω κόσμο γιατί θα χρειαστώ πολλά ζευγάρια χέρια και πόδια για να τους μετρήσω όλους.
   Αλλά αλήθεια τώρα, όταν λες πως είναι σύζυγος και πατέρας τριών παιδιών, καταλαβαίνεις τριών παιδιών. Όχι ενός. Κατανοώ πως η σχέση Harry - Albus ήταν η πιο ¨δύσκολη¨ αλλά σε τελική ανάλυση έχει τρία παιδιά, δεν θα έπρεπε ο Albus να έχει το μονοπώλιο. Βέβαια, είχαμε καταλάβει από τον επίλογου το έβδομου βιβλίου πως θα είχαμε έναν ακόμα Harry. Ακόμα και αν ο ίδιος λέει πως μοιάζει στη Ginny Weasley.




Ένα ακόμα χαρακτηριστικό που δεν μου άρεσε σε όλο το βιβλίο είναι πως στις πρώτες 60 σελίδες διαδραματίζονται τρία σχολικά έτη στο Hogwarts, ενώ σε όλο το υπόλοιπο, το πολύ πολύ να διαδραματίζεται μια εβδομάδα. Βαριά βαριά.
   Επίσης στις πρώτες 60 σελίδες η Rose Granger-Weasley μου ήταν απολύτως αντιπαθής. Διαβάστε πρώτα το βιβλίο και μετά βρίστε με.

 Πήρα το βιβλίο την Πέμπτη και το τελείωσα σήμερα 2/10/2016. (και καλό μήνα παρεμπιπτόντως ) και θα το τελείωνα πιο γρήγορα, αλλά υπάρχει και το σχολείο. (Άλλο ένα πράγμα για το οποίο είναι τυχεροί οι Άγγλοι)

Αν μου άρεσε ένας άνθρωπος σε αυτό το βιβλίο, αυτός είναι ο Scorpius Malfoy. Εκπληκτικός και απίθανα συμπαθητικός. Πως γίνεται να μην αρέσει στην Rose, είναι απορίας άξιον.

Γενικά η ιδέα του βιβλίου νομίζω πως είναι ευτελής. Θέλω να πω, του ήρθε μια μέρα η ιδέα (του Άλμπους) να πάει ταξιδάκι στον χρόνο (παίρνοντας μαζί του τον Σκόρπιους) να πάνε να σώσουν τον Σέντρικ. Καλέ ναι, τον Σέντρικ από το τέταρτο βιβλίο εννοώ. Σε παρακαλώ, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα - αστειάκι - .Και μετά τα πράγματα μπλέχτηκαν και εκεί που έλεγες πως όλες οι χρονομηχανές καταστράφηκαν το 1994 μετά τα συμβάντα του τρίτου βιβλίου, μαθαίνεις πως τελικά δεν είναι έτσι. Και να τος ο Βόλντεμορ(τ).

______________________________________________________

Spoiler

1. ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΚΌΤΩΣΑΝ? ΠΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑΤΊ!
Πες μου! Θέλω να πω: πάνε πίσω στον χρόνο για να προστατέψουν τον Βόλντεμορ(τ) και να μην χαλάσει το χωροχρονικό συνεχές και η Ιστορία που γνωρίζουν. Την ιστορία που διδάσκονται τα παιδιά τους στο σχολείο. Οκ, το κατανοώ. Αλλά αν τον σκοτώνατε θα γλιτώναμε πολύ χρόνο, χρήμα και πάρα πολλά θύματα. Γιατί αν τον σκοτώνατε η Lily και ο James Potter δεν θα είχαν πεθάνει ποτέ, ο Harry θα είχε ζήσει μια κανονική παιδική ηλικία, ο Sirius Black δεν θα είχε μπει φυλακή, δεν θα είχε υπήρξε το δεύτερο Τάγμα του Φοίνικα (Order of the Phoinix) και η Μάχη του Χόγκουαρτς δεν θα είχε συμβεί ποτέ. Σίγουρα θα είχαν να τα βάλουν με όλους τους Death Eaters αλλά τουλάχιστον ο Βόλντεμορ(τ) θα είχε τελειώσει. Βέβαια είναι και το θέμα των horcruxes.

1/5. Με βάση αυτό, υπάρχει η πιθανότητα ο Harry Potter να μην γνώριζε ποτέ τον Ron Weasley ή την Hermione Granger. Ίσως και να μην είχε γνωρίσει και την Ginny Weasley. Αλλά κάποια πράγματα είναι προκαθορισμένα να γίνουν. Σε όποιο κόσμο και αν ζεις και υφίστασαι κάποια πράγματα θα συμβούν θέλεις δεν θέλεις. Και η γνωριμία αυτών τον τριών, είναι κάτι προκαθορισμένο.

2. Ο Σκόρπιους ήταν πραγματικά όλα τα λεφτά. Τέλειος. Και ιδικά εκείνη η φάση που λέει την Rose, bread girl, ήταν ίσως ή καλύτερη στιγμή του βιβλίου. Ή μάλλον όχι, η καλύτερη στιγμή ήταν αυτή:

''Scorpius: No, it's time that time-turning became a thing of the past.
Albus: You are quite proud of that phrase, aren't you?
Scorpius: Been working on it all day''

3. Τι φάση με τον Άμος Ντίγκορι? Πας να κλήσεις ραντεβού με τον Χάρι Πότερ, για να του πεις πως αυτός φταίει που ο Σέντρικ είναι νεκρός, και να του ζητήσει να ταξιδέψει στο παρελθόν για να τον σώσει - και αυτό νομίζω δεν ήταν προϊόν της Πνευματικής Σύγχυσης - Αν είναι δυνατόν, ήθελε να κλείσει ραντεβού για αυτό το λόγο. Ραντεβού.

4. Είμαι απολύτως σίγουρη πως σε 22 χρόνια από τώρα θα έχω αλλάξει πολύ. Αλλά στην περίπτωση του βιβλίου δεν είναι έτσι. Τους έχουν αλλάξει όλους. Πολύ περισσότερο από αυτό που εγώ θεωρώ χρήσιμο. Ας πούμε ο Άλμπους Ντάμπλντορ, τι φάση, ήταν σαν να είχε γίνει ένας τελείως διαφορετικός άνθρωπος. Σαν η Rowling να τσακώθηκε με όλο τον μαγικό κόσμο και να είναι θυμωμένη,και να θέλει να πάρει την εκδίκησή της, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

5. Δεν κατάλαβα τελικά: Ποιος είναι το καταραμένο παιδί?




2 σχόλια:

  1. Δεν το έχω πάρει και ακόμα το σκέφτομαι.Άκουσα επίσης ότι αν δεν δεις το έργο δεν βγάζει νόημα. Όλοι λέμε γιατί δεν γράφει ο χ συγγραφέας κι άλλα βιβλία; Ε, δεν συμφωνώ μαζί τους. Πρέπει κάποια στιγμή να μπει 1 τέλος γτ πολύ απλά μετά χαλάει και γίνονται όλα σαλάτα με αποτέλεσμα να χαλάει την εικόνα των προηγούμενων που μπορεί να είναι καταπληκτικά. Ευχαριστώ για την κριτική σου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς. Το να έρχεται 16 πόσα χρόνια μετά και ξαφνικά να μας μιλάει για τον υιό τους... είναι λίγο κάπως. Τώρα πέρα από αυτό, αν γενικά σου αρέσει ο Harry Potter η γνώμη μου είναι να το πάρεις. Ας πούμε εγώ, δεν μου άρεσε γενικά σαν στόρυ αλλά η διαδικασία του να τους βλέπεις να κάνουν ότι του φανεί του λολοστεφανί ήταν το κάτι άλλο. Ή για να μην ξοδέψεις τζάμπα χρήμα, θα μπορούσες να περιμένεις να το φέρουν στις βιβλιοθήκες.
      Εγώ σε ευχαριστώ

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...