Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Σκοτεινή Ηρωίδα - Dark Heroine: Dinner with a Vampire βιβλίο 1 by Abigall Gibbs


Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες



Αν έλεγα πως δεν μου άρεσε αυτό το βιβλίο θα ήταν ψέμα. Αλλά η αλήθεια είναι πως ήταν κάπως περίεργο. Διαφορετικό. Που αυτό σημαίνει πως αν κάνεις κάτι αυτή την στιγμή ή περιτριγυρίζεσαι από συγγενείς που θα σε ενοχλούν κάθε λίγο και λιγάκι, καλύτερα άσε με να σχολιάσω μόνη μου, γιατί εσύ δεν θα το ευχαριστηθείς.



Θεωρώ πως το εσωτερικό του βιβλίου θα αντικατοπτριζόταν καλύτερο στο πιο λιτό και απέριττο εξώφυλλο της offical έκδοσης στα αγγλικά. Όποτε η δικιά μου προσωπική γνώμη είναι ότι θα προτιμούσα το εξώφυλλο να μείνει όπως έχει.
    Παρεμπιπτόντως να πω, πως αρχικά το βιβλίο υπήρχε σε διαδικτυακή μορφή στο wattpad
   Πάμε στο οπισθόφυλλο γιατί έχω πραγματικά να πω πάρα πολλά πράγματα:


Μια τυχαία νυχτερινή συνάντηση σε μια πλατεία του Λονδίνου θα παρασύρει τη δεκαεφτάχρονη Βιολέτα Λι σ' έναν κόσμο αμέτρητου πλούτου, όμορφων πύργων και χλιδάτων δεξιώσεων, ο οποίος κατοικείται από μια παρακμιακή παρέα βρικολάκων που έχουν ως μόνο οδηγό την προσωπική τους ευχαρίστηση.

Εκεί θα γνωρίσει δύο γοητευτικούς άντρες που ενσαρκώνουν ιδανικά αυτό τον επικίνδυνο και γεμάτο αντιθέσεις κόσμο: τον ευγενικό και γενναιόδωρο Φάμπιαν και τον βίαιο και ηδονιστή Κάσπαρ Βαρν. Κι ενώ η Βιολέτα δείχνει να αποστρέφεται τον Κάσπαρ και τις μεθόδους του, μια σειρά από συγκυρίες τους φέρνει επικίνδυνα κοντά...


Όπως λοιπόν καταλάβαμε όλοι μας έχουμε να κάνουμε με βαμπίρ. Ξανά. 





   Η αλήθεια είναι πως έχω ακούσει τα καλύτερα λόγια για αυτό το βιβλίο. το 99,9% των σχολίων είναι θετικά, κάτι το οποίο με παρακίνησε να το βάλω στη λίστα βιβλίων που θέλω. Έτσι λοιπόν, όταν το βρήκα στη μισή τιμή, το πήρα.
   Γενικά, είμαι κατά όλων αυτών των βιβλίων με βρικόλακες. Και τα πρώτα έξι κεφάλαια του βιβλίου ήταν σαν να είχαν φτιαχτεί επίτηδες έτσι ώστε να μην αλλάξω καθόλου την γνώμη μου.
   Ήταν σαν να διαβάζω ιστορία από το wattpad απλά σε τυπωμένη μορφή. Μου πέρασε από το μυαλό να το αφήσω στην άκρη και απλά να μη το ξανά αγγίξω στη ζωή μου, αλλά όχι, συνέχισα.

   Αν αναρωτιέσαι ποια είναι η τελική μου γνώμη θα σου απαντήσω με μια φράση: μου άρεσε. Θα μπορούσα επίσης να πω πως το λάτρεψα, αλλά δεν θα το κάνω, και θα σου πω και για ποιον λόγο. Είναι η προσωποποίηση του κοριτσίστικου ονείρου. Κακό αγόρι, κορίτσι που του κρατάει αντίσταση, το άλλο γλυκό αγόρι που είναι πάντα δίπλα της και η φράση που κάνει πάντα τα κορίτσια να περιμένουν την απάντηση με κομμένη την ανάσα.

            Why do you even care?

Μόνο που στην δική μας περίπτωση το αγόρι που μας αρέσει είναι κάπως έτσι:



Ενώ το άλλο αγόρι είναι το τελείως διαφορετικό:



 Το δεύτερο αγόρι είναι ο Φάμπιαν, για τον οποίον ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί κάνει τόσο μεγάλο λόγο στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Όλοι ξέρουμε πως η Βιολέτα έλκεται περισσότερο από το bad boy, Κασπάρ Βαρν. Και αυτό δεν είναι spoiler, μην κλήσεις την σελίδα περιμένοντας πως θα σου πω το τέλος. Απλά είναι το άρλεκιν κομμάτι που υπάρχει στις περισσότερες ρομαντικές ιστορίες. Γιατί ας το παραδεχτούμε, είναι μια ιστορία ¨αγάπης¨, αν και αυτή δεν είναι η κατάλληλη λέξη την οποία έψαχνα. 
   Στην αρχή μισούνταν. That's simple!
   Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν μπορώ να πω πως αυτό το βιβλίο θα μου μείνει στο μυαλό. Ξέρω πως αυτό που θα πω είναι πάρα πολύ judging, αλλά αυτό το βιβλίο δεν έχει ποιότητα. Δεν περνάει κάποιο μήνυμα και είναι καθαρά κοριτσίστικο ανάγνωσμα, το οποίο αν προσπαθήσεις να το διαβάσεις σε μια πιο ώριμη ηλικία θα σου φανεί ανιαρό. Αλλά, αν θες ένα ανάλαφρο ανάγνωσμα για να περάσεις την ώρα σου, αυτό είναι το κατάλληλο βιβλίο.




Θέλω κολασμένα να σχολιάσω το οπισθόφυλλο. Και αυτό θα κάνω. 
   Και η περίληψη στο wattpad, και το οπισθόφυλλο στην αγγλική μορφή, αλλά και στα ελληνικά, νομίζω πως ήταν τραγικά ελλιπές. Δεν περιγράφει σχεδόν τίποτα. Τα 4/5 του βιβλίου είναι σαν να μην υπάρχουν καν και το μόνο που καταλαβαίνεις από το οπισθόφυλλο είναι το ερωτικό τρίγωνο Violeta-Kaspar-Fabian. Απίστευτα λάθος. Αν ρωτήσεις κάποιον τον οποίο θέλει να διαβάσει το βιβλίο, τι είναι η προφητεία των Ηρωίδων, θα έχει την ακριβώς ίδια αντίδραση με την Βιολέτα. Δεν θα ξέρει τίποτα. Και ας είναι αυτός ουσιαστικά ο λόγος που υπάρχει η συγκεκριμένη σειρά βιβλίων.

Θα σου πω εγώ, χωρίς να κάνω spoil τίποτα απολύτως. Πριν από αυτό όμως να πω πως αυτά που θα σου πω αυτή τη στιγμή μπορείς να τα βρεις στη σελίδα 497 της ελληνικής έκδοσης.

Υπάρχουν 9 διαστάσεις. Όλες έχουν τις ίδιες πόλεις με τις άλλες διαστάσεις με τις οποίες είναι ορυκτά συνδεδεμένες. Κάθε διάσταση λοιπόν έχει και από μια Ηρωίδα. Κάθε διάσταση κατοικείτε από απλούς θνητούς και σκοτεινά πλάσματα. Ας πούμε -νομίζω αυτό μπορεί να θεωρηθεί spoiler- τα σκοτεινά όντα τις διάστασης 2 είναι οι βρικόλακες. 
   Σύμφωνα λοιπόν με την προφητεία οι γυναίκες της προφητείας θα συνεργαστούν για να υπάρξει ειρήνη πάνω στον πλανήτη. Πραγματική ειρήνη. 


Ok, οι εικόνες είναι λίγο κλεμμένες από το Vampire Diaries

Ας επιστρέψω στο οπισθόφυλλο λοιπόν. Θεωρώ ότι είναι πολύ σοφό από μέρους των εκδόσεων Πατάκη -από τις οποίες και κυκλοφορεί το βιβλίο-, ως περίληψη στην επίσημη σελίδα τους, αλλά και στο blog τους να μην είναι το οπισθόφυλλο του βιβλίο. 
   Μπορεί να μην λέει και αυτό τίποτα για την Προφητεία των Ηρωίδων, αλλά δεν σου δίνει ψευδά στοιχεία για όλο αυτό το περίεργο ερωτικό τρίγωνο. Γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχει καθόλου τρίγωνο. 



Νομίζω πως είναι από τις λίγες φορές που θέλω να σχολιάσω περισσότερο το κορίτσι από το αγόρι. Είναι πολύ σοβαρή η κατάσταση.

Violeta Lee

Είναι μια από τις πιο απίστευτα ηλίθιες πρωταγωνίστριες που έχω διαβάσει ποτέ. Καταρχάς είναι ανώμαλη, θέλω να πω τις αρέσει να της πίνουν το αίμα, έχει νιώσει την φυλακή της (που είναι τίγκα στους βρικόλακες) σπίτι της και το νοσταλγεί. Είναι ερωτευμένη με βρικόλακα και δεν στεναχωριέται και ιδιαίτερα που σκοτώνει απλά για να περνάει η ώρα του. Πόσο ανώριμη παίζει να είναι? Σίγουρα ώρες ώρες ήθελα να τις σφίξω το χέρι, και να της πω συγχαρητήρια που είχε το θάρρος να αντιστέκεται αλλά η οικογένεια Βαρν, και ειδικότερα ο Κάσπαρ είναι σαν την σκύλα καθηγήτρια σου στο σχολείο. Είναι σκύλα και το ξέρει και όλα όσα κάνει, τα κάνει για να πέσεις στην παγίδα της και να σου βάλει μια ωραία αποβολή. Μόνο που στην περίπτωση της Violeta Lee, αν πέσει στη παγίδα τής πίνουν το αίμα. Κυριολεκτικά.



Karpar Varn

Αν το νόημα του βιβλίου για την συγγραφέα ήταν να γράψει κάτι πιο ¨αιχμηρό¨ από το Twilight, τότε σίγουρα το κατάφερε. Δεν υπάρχει πιο κατάλληλη λέξη για να τον χαρακτηρίσεις: Ηδονιστής. Όνομα και πράμα. Ο Kaspar Varn, ήταν γενικά πολύ πετυχημένος σαν χαρακτήρας. Είναι βαμπίρ. Τελεία. Είναι βίαιος και οξύθυμος και θα μπορούσες να τον πεις και λίγο σαδιστή. Και νομίζω πως έτσι είναι όλα οι βρικόλακες. Υποθέτω τέλος πάντων. Ίσως θα μπορούσα να τον πω και λίγο, πολύ λίγο πρόστυχο, αλλά δεν ξεφεύγει από το πλαίσιο του επιτρεπτού. Με λίγα λόγια, δεν θα μπορούσα να τον ερωτευτώ ποτέ μου, αλλά ως χαρακτήρα του βγάζω το καπέλο.

Ύστερα υπάρχουν και άλλοι χαρακτήρες, αλλά οι περισσότεροι μπορούν να χαρακτηριστούν μονάχα με μια λέξη: 
Fabian = ηλίθιος
Lyla = Σκρόφα
Sky = αυστηρός
Jag = αμέτοχος 
Thyme = (λίγο) ενοχλητική
Cain = προστατευτικός 
King Vladimir = αχώνευτος

Και υπάρχουν αρκετοί ακόμα, αλλά δεν θέλω να σας μπερδέψω άλλωστε. Παρεμπιπτόντως οι προηγούμενοι χαρακτήρες εκτός από τον πρώτο και το τελευταίο είναι τα αδέλφια του Κάσπαρ.
   Γενικά για κάποιο λόγο δεν έχω βρει ούτε ένα βιβλίο με το οποίο να ταυτίζομαι απόλυτα. Με την πρωταγωνίστριά του τέλος πάντων. Και ούτε σε αυτό το βιβλίο συμβαίνει, η Βιολέτα είναι το ακριβώς αντίθετο από εμένα. Ακόμα και τα μάτια μας διαφέρουν.





Βέβαια, θα ήθελα να προσθέσω κάτι. Το γεγονός πως δεν υπάρχουν κάποια ιδιαίτερα quotes με κάνουν να θέλω να διαβάσω τόσο πολύ τη σειρά στα αγγλικά για να κάνω το goodreads να επεκταθεί. Έψαχνα και δεν έβρισκα τίποτα, δεν ήταν κατάσταση αυτή. Απαπα..



______________________________________________________

Spoiler: 

1) Πόσο τραγικά απαίσια χαζός παίζει να είναι ο Fabian? Θέλω να πω, πως μπορεί στην αρχή του βιβλίου να ήταν ερωτευμένος με την Βιολέτα, και στο τέλος του βιβλίου να καταλήγει με την Lyla? Είναι αντίθετες. Το κόκκινο με το μπλε. Το αλάτι με το πιπέρι. Μου φαίνεται απίστευτο πως το ίδιο ον μπορεί να είναι ερωτευμένος με δύο τόσο διαφορετικούς εσωτερικά και εξωτερικά χαρακτήρες.

2) Για κάποιο λόγο μου ήταν αναπόφευκτο να συγκρίνω το Dark Heroine με το A monster calls. Θέλω να πω, και στις δύο περιπτώσεις κάποιος έχει καρκίνο. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει μια Lily. Το ξέρω πως είναι λίγο άσχετο όλο αυτό, αλλά δεν μπορούσα να μην τα συγκρίνω. Και αυτό η αλήθεια είναι πως δεν είναι δίκιο για κανέναν, καθώς θεωρώ πως ο Patrick Ness, είναι ίσως ο μεγαλύτερος συγγραφέας. Αν όχι ο καλύτερος, σίγουρα είναι ένας από τους πρώτους.

3) Ωραία παιδιά, όλοι μας καταλάβαμε πως η Βιολέτα και ο Κάσπαρ κάναν σεξ. Δεν θα επεκταθώ στο θέμα, αλλά στο τίμημα της πράξης αυτής. Δεν κατάλαβα τίποτα απολύτως. Κάνανε αυτήν την γιορτή πως την λένε και νόμιζα πως η Βιολέτα θα σκοτώνονταν.  Και τελικά δεν σκοτώθηκε. 
Ύστερα από 7, 10 μέρες ξανά βρίσκονται και φιλιούνται. Και ξεπετάγεται από το πουθενά ο βασιλιάς και πάνε να την ξανά σκοτώσουν. Και δεν το κάνουν. Πραγματικά δεν το κατάλαβα. Αν ο στόχος ήταν να την ρεζιλέψουν και όλοι να της απαξιούν, να ξέρετε πως το πέτυχαν.

4) Ήταν μεγάλη απογοήτευση για εμένα το βιβλίο να τελειώνει με ένα Σ'αγαπώ. Πες με όσο κυνική θες.




3 σχόλια:

  1. Λοιπον λοιπον....καιρος να πω και γω την αποψη μου(αμα θελεις δηλαδη)(ελπιζω ναι)
    Καταρχας συμφωνω(στα περισσοτερα τουλαχιστον)εκτος απο το κομματι με την αναδρομη στο παρελθον σχετικα με ταινιες-σειρες-βιβλια βρικολακων γιατι απλα δεν εχω ιδεα με αυτα.
    Ναι πολυ κλισε η ολη υππθεση
    Ωστοσο....
    Το θεμα ειναι οτι αυτο το βιβλιο ηταν σαν να με "τραβουσε" να το διαβασω.Δεν μπορω να το εξηγησω αλλιως,γιατι τοσο η πλοκη οσο και οι χαρακτηρες οντως παραηταν προβλεψημοι.Ομως,δεν ξερω,ισως ο τροπος γραφης(?)με εκανε να θελω να το διαβασω ολο με τη μια,κατι που δεν το παθαινω συχνα,ενω εχω διαβασει αρκετα μακραν καλυτερα βιβλια.
    Και κατι ακομα:
    Με αυτην την προφητεια οντωε τι τρεχει?????Και στο δευτερο βιβλιο τιποτα αποκαλυπτικο...να μην σχολιασω το γεγονος οτι το τριτο βιβλιο ειναι ακομα αφαντο στα αγγλικα(δε θελω καν να φανταστω ποτε θα μεταφραστει)
    Αυτα απο μενα.☺
    Συνεχισε ετσι👍

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ προσωπικά το τελείωσα σε τρις ημερες, και να σημειωθεί πως είναι μεγάλο βιβλίο. Είναι αυτό ακριβώς που λες, το κομμάτι για το οποίο θα έπρεπε να αναφέρεται το βιβλίο δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου. Αυτό που είπες για το τρίτο βιβλίο... ασε, ότι να 'ναι, δεν ξέρω τι να φανταστώ. Δεν θα μπορούσα να εξηγίσω τι νιώθω για αυτό το βιβλιο καλύτερα από το σχόλιό σου. Σε ευχαριστώ πολύ...

      Διαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...